In deze sectie vindt U enkele van de veelgestelde vragen, indien U uw vraag niet onmiddellijk vindt gelieve ons te contacteren en wij zullen uw graag met een gedetailleerd antwoord voorzien.
De Bujinkan is een internationale organisatie, opgericht en geleid vanuit de Hombu dojo in Japan (Noda-shi) door Soke (hoofd van de school) Dr. Masaaki Hatsumi.
In de Bujinkan worden negen traditionele scholen, 'ryuha', onderwezen. Zes daarvan zijn oorspronkelijke samurai scholen, drie ervan zijn ninjutsu scholen en hoewel deze uitmaken van het officiële curriculum van de Bujinkan worden deze scholen echter niet openlijk onderwezen.
De negen scholen zijn de volgende:
Gyokko Ryu Kosshijutsu
Gyokushin Ryu Ninjutsu
Takagi Yoshin Ryu Jutaijutsu
Shinden Fudo Ryu Dakentaijutsu
Togakure Ryu Ninpo Taijutsu
Kukishinden Ryu Happo Hikenjutsu
Kumogakure Ryu Ninjutsu
Gikan Ryu Koppojutsu
Koto Ryu Koppojutsu
Deze scholen zijn de afgelopen duizenden jaren on-onderbroken doorgegeven van grootmeester aan leerling. Dr. Masaaki Hatsumi is Soke van al deze scholen, hoewel hij ook vele andere sporten en krijgskunsten gedaan heeft en in enkele ook een meester is.
De manier van trainen verschilt niet zoveel van wat men in andere krijgskunsten ziet. In de Bujinkan is er echter geen competitie: het is dus géén sport of 'fitness'.
De technieken zijn Geënt op reële gevechtsituaties en zijn daarom niet begrensd door regels. Ook is er dus geen limiet op het aantal technieken dat bestudeerd wordt. Stoten, slagen, trappen, klemmen, worpen, verwurgingen, zenuwpunten, het maakt allemaal deel uit van de curriculum van de negen scholen.
Onze lichaamskunst (taijutsu) is van belang en het werk met wapens borduurt daar eigenlijk op voort: een aanval met de vuist kan men evengoed uitvoeren met een mes, stok of zwaard (alles kan als wapen gebruikt worden). Er zijn wel wezenlijke verschillen zichtbaar, maar bij uitvoering kan men altijd uitgaan van dezelfde anatomische principes die gelden.
De regelmatige studenten komen tweemaal per week, elke les is de inhoud licht verschillend en is dus geen herhaling van de vorige les. Het vormt helemaal geen probleem dat men maar één keer komt aangezien er veel dingen zijn die men ook kan trainen buiten de dojo.
Absoluut. Ten eerste omdat men niet over kracht moet beschikken, het is uiterst effectief en de perfekte zelfverdedigings methode. Ten tweede van een fysiek aspect, vrouwen hebben bredere heupen en dus een ander zwaarte punt dan mannen. Dit maakt het heel gemakkelijk voor vrouwen om technieken toe te passen die de mannen moeilijk vinden om aan te leren. Ten laatste; meerendeel van de vrouwen hebben weinig ego waardoor ze zeer snel de bewegingen van de kunst aanleren en zeer gedreven worden.
Er zijn momenteel geen lesdagen voor kinderen voorzien, dit zal wel waarschijnlijk wijzigen in de toekomst. De algemene minimumleeftijd om deel te nemen is 16 jaar. Er is een schriftelijke toelating van de ouders vereist indien men jonger is dan 18 jaar.
Er zijn slecht 3 kleuren gordels zijnde: wit voor beginners, groen voor de kyu graden en zwart voor de dan graden. De verschillende kyu en dan graden worden aangegeven door de badge die men draagt en de sterren erboven.
Nee, zoals bij de meeste Japanse bujutsu zijn er geen competities. Er is ook geen sparring in de algemene vorm van het woord. In feite is het tegendeel juister: vertrouwen en samenwerking tussen beide partners is essentieel voor een veilige en productieve training.