De 18 disciplines van de ninja

Wegens de diversiteit van zijn opdrachten moest een ninja een uitermate veelzijdige krijger zijn.  Naast de traditionele krijgskunsten (zoals boogschieten en zwaardvechten) moest hij een hele reeks speciale technieken en kunsten ontwikkelen als hij zijn missies tot een goed einde wou brengen.

Deze disciplines, 18 in het totaal, waren de volgende:

• Seishin Tekki Kyoyo (psychische en spirituele opvoeding)

• Ninpo Taijutsu (de kunst van het lichaam)

• Ninja Ken (ninja zwaard)

• Bojutsu (de kunst van de staf)

• Shurikenjutsu (het werpen van projectielen)

• Yarijutsu (speer technieken)

• Naginatajutsu (hellebaard technieken)

• Kusarigama (ketting en sikkel)

• Kayakujutsu (vuur technieken)

• Hensojutsu (de kunst van het vermommen)

• Shinobi Iri (heimelijk binnengaan)

• Bajutsu (de kunst van het paardrijden)

• Sui Ren (water oefeningen)

• Bo-Ryaku (strategie)

• Cho ho (spionage)

• Intonjutsu (de kunst van het onderduiken)

• Ten-Mon (meteorologie)

• Chi-Mon (geografie)

Seishin Tekki Kyoyo (psychische en spirituele opvoeding)

De eerste en meest noodzakelijke van de vaardigheden, is een niveau van zelfkennis van de krijger die in staat zal zijn om de zintuigen, motivaties en bedoelingen van zowel zichzelf als deze van de tegenstander te controleren.  De Ninja krijger ontwikkelde een mystieke discipline met een eigen filosofie en geestelijke leer, beter bekend als Mikkyo.

Ninpo Taijutsu (de kunst van het lichaam)

het ninpo taijutsu omvat alle technieken die uitgevoerd worden met het lichaam, en bevat instructies hoe men moet rollen, valbreken, springen, stappen, trappen, slagen, grepen, werpen, verwurgen, klemmen, enz... Het taijutsu bestaat uit Taihenjutsu (rollen, valbreken en ontsnappings methodes), Daken Taijutsu (slag, trap en blok technieken) en Jutaijutsu (klemmen, grepen en worpen vergelijkbaar met de samurai ju-jutsu).  Deze technieken kan men vandaag de dag in verschillende verfijnde varianten terug vinden in moderne krijgskunst handleidingen, maar Ninpo bevat deze zoals ze gemaakt werden honderden jaren geleden.

Een van de belangrijkste aspecten van taijutsu is de manier om de natuurlijke wapens van het lichaam te gebruiken zoals gewicht, evenwicht en zich te verplaatsen met een natuurlijke houding in plaats van gebruik te maken van kracht en kloekheid, om op die manier grotere of sterkere tegenstanders te verslaan.  Het is een systeem aangepast aan de ninja zijn strijd omstandigheden, waar het doel afleiding was en elk soort van tegenstander te verslaan, ongeacht hoe getraind ze waren, door gebruik van natuurlijke (vaak bedriegelijke) bewegingen, technieken of wapens.

Ninja Ken (ninja zwaard)

In werkelijkheid gebruikte de ninjas dezelfde zwaarden als de samurai, weliswaar dat ze hun zwaarden af en toe aanpasten om verschillende andere taken te vervullen, kleiner maken, verschillende poeders verstoppen in de saya (schede), gebruiken om te graven, te klimmen.  Voor de ninja, was het zwaard niets meer dan een gebruiksvoorwerp.  Er is een breed gamma van zwaarden dat de ninjas gebruikte, van rechte tot gebogen, verschillende vormen en maten, minder versieringen en meer praktisch en functioneler.

De zwaard technieken zijn in feite niets meer dan "taijutsu plus een zwaard", hetzelfde gewicht, evenwicht en bewegings principe werd toegepast bij het gebruik van een wapen.  Het zwaard van de ninja werd ook wel ninja-to of shinobi-ken genoemd, en kon gebruikt worden in iai technieken (snijdend trekken van het zwaard) of directe zwaard tegen zwaard technieken, vaak met een onconventionele en veranderende grip gecombineerd met lichaamsbewegingen.

Bo Jutsu(de kunst van de staf)

De stokken en staffen waren de meest gebruikelijke "werktuigen" in het oude Japan, dus iemand kon zijn dodelijk wapen gemakkelijk verbergen als een ondersteunend hulpmiddel bij het stappen.  Natuurlijk in hun vindingrijkheid gingen ze dit wapen veranderen van simpele houten staf tot ijzeren staf of met verborgen speer, lemmet of aangesloten ketting.

De technieken waren verschillend van die ontwikkeld in Okinawa door de boeren en dichter bij deze ontwikkeld in de Chinese vormen, met brede en cirkelvormige bewegingen, verschuivende en zeer beweeglijke grip.  Gecombineerd met taijutsu, met lichaamsbewegingen en ontsnappings technieken, werden de Roku-Shaku-Bo (6 voet staf) of de Han-bo (halve bo) zeer efficiënte wapens tegen elk ander wapen, inclusief de bekende samurai katana.

Shurikenjutsu (het werpen van projectielen)

Het wapen dat waarschijnlijk het meest met de ninja krijgers word geassocieerd is de shuriken.  De shuriken die de ninja gebruikte bestond uit 2 fundamentele types: het rechte werpmes met 1 of 2 punten (bo shuriken) en het platte stervormige werpmes met 3 tot 8 punten (hira shuriken of shaken).

Shurikens werden niet gebruikt als voornaamste wapen, maar als afleiding of gewoon tactisch wapen.  Ninjas gebruikte deze ofwel om iemand te stoppen, voorafgaand om een aanval met zwaard of speer aan te zetten, of gewoon om voor verwarring en afleiding te zorgen.

Yarijutsu (speer technieken)

Of ook wel Sojutsu genoemd is de kunst van het vechten met een speer, de speer heeft het voordeel heel lang te zijn maar toch flexibel en men kan zowel dwars slagen als steken met de punt.  De speer die de ninja gebruikte verschilde enigzins van de speer van de samurai, zo gebruikten de ninja meestal een Kamayari.  Dit was een speer die aan de punt nog een weerhaak had, waardoor de speer ook als kliminstrument kon gebruikt worden.

Naginatajutsu (hellebaard technieken)

Is de kunst van het vechten met de hellebaard, de Naginata is een soort van bo met aan zijn uiteinde een gebogen lemmet, dit is dus een uiterst effectief wapen die langst beide kanten gebruikt kan worden ofwel om te blokken en te slagen zoals met de bo of om te snijden en te steken met het lemmet.  Dit wapen werd vooral gebruikt in veldslagen tegen meerdere tegenstanders of tegen tegenstanders ter paard.

Kusarigama (ketting en sikkel)

De ninjas vindingrijkheid was gebleken bij het maken van nieuwe wapens alsook het gebruik van nieuwe en onconventionele methodes in de strijd.  De Kusarigama is een traditioneel Japans wapen, afgeleid van een landbouwer gereedschap, dat bestond uit een sikkel waar een ketting met een gewicht aan het uiteinde hing.

Dit wapen werd meestal gebruikt door het uiteinde met het gewicht boven het hoofd te draaien en het gewicht voorwaarts te werpen om een tegenstander te slagen of zijn wapen, armen of benen te immobiliseren waarna de ninja onmiddellijk kon inspringen met de sikkel.

Kayakujutsu (vuur technieken)

De ninja, die immers sterk geïnspireerd was door Sun-Tzu, besefte het strategische nut van vuur maar al te goed.  Door een aantal explosieve te laten ontploffen op strategische plaatsen zoals een muur, ingang, voedsel opslag, water reserve kon men de alertheid van de vijand, die een aanval verwacht, verhogen.  Wanneer de aanval er echter niet komt, zal de aandacht verslappen, wat de mogelijkheid bood om in het vijandelijke kamp binnen te dringen.

Hensojutsu (de kunst van het vermommen)

Een van de belangrijkste aspecten van het spionage werk van de ninja was de kunst van het vermommen, de ninja was bijzonder grondig in zijn personificatie en kon zo zijn gedrag en zelfs taal of dialect aanpassen in functie van zijn vermomming of de streek waar hij was.  De 7 belangrijkste vermommingen die de ninja kon aannemen waren: monnik, een soort nar, een zwervende priester, een samurai zonder meester (ronin), een handelaar, een muzikant en een boeddhistische monnik.  Het gebruik van vermommingen werd vooral gebruikt om gemakkelijk toegang te krijgen tot bv: zwaar bewaakte omgevingen of zich te verstoppen onder het volk.

Shinobi Iri (heimelijk binnengaan)

Elke missie van de ninja begon bijna met het infiltreren in de vijandelijke omgeving.  Om in versterkte vestigingen binnen te geraken, beschikte de ninja over 4 speciale instrumenten, zijnde: instrumenten om te klimmen, waterinstrumenten, instrumenten om iets open te maken en vuurinstrumenten.

Bajutsu (de kunst van het paardrijden)

Een "verplichte" discipline van de bushi krijger vooral in het begin van de Edo periode was het Bajutsu of de kunst van het vechten terwijl men paard rijdt, men moest het paard kunnen besturen terwijl men op een correcte manier gebruik maakte van de kyu (boog), naginata of zwaard.

Sui Ren (water technieken)

Sui-ren was de training die de ninja leerde om gebruik te maken van water, de technieken werden onderverdeeld in 5 categoriën: boten, water als wapen, werktuig, stealth en survival.

Ninjas gebruikte draagbare en inklapbare boten (Shinobi Bune, Tsugi Bune of Ukidaru) om konvooien te volgen of een rivier over te steken.  Deze boten waren weliswaar niet gemaakt om lang op het water te varen maar kon de ninja voor een lange tijd drijvende houden.  Een ander soort van water voertuig is de Ryu O Sen, een kleine duikboot gemaakt uit hout en leer met een ballast van zand.

De Togakure Ryu ninjas gebruikte verschillende werktuigen voor een interactie met water, zoals de Mizu Zutsu, een riet-achtige adem buis om een lange tijd onder het water te kunnen blijven, deze kon ook gebruikt worden als blaaspijp vanuit het water (vantijd werd ook gebruik gemaakt van de saya van de ninja-to).

verder ontwikkelde ze ook een aantal speciale technieken om geruisloos te zwemmen, zij waren dan ook zeer bedreven in het vechten onder water.

Bo-Ryaku (strategie)

De ninja was in vergelijking met de samurai toch wel een uitzonderlijk figuur.  In plaats van de directe, individuele confrontatie, verkoos de ninja strategieën, bedrog en politieke intriges om zijn doel te bereiken.  De kunst van het misleiden werd door de ninja "Kyojutsu Tenkan Ho" genoemd.

Cho ho (spionage)

Spionage was zowat de belangrijkste functie van de ninja.  In grote lijnen volgde hij hierbij de volgende 6 basisprincipes: aarde - uitbouwen van spionnennetwerk, water - valse informatie geven, vuur - omkopen van manschappen, wind - dubbelrol spelen, leegte - vertrouwen winnen.  Deze discipline werd meestal verbonden met Intonjutsu (de kunst van het onderduiken) en Bo-ryaku (strategie).

Intonjutsu (de kunst van het onderduiken)

De vaardigheid van de ninja om schijnbaar in het niets te verdwijnen deed vele verhalen en legendes ontstaan.  Hiervoor gebruikte de ninja de technieken van de Gotonpo (of de manieren om zich te verbergen aan de hand van de 5 natuurlijke elementen (aarde, water, wind, vuur, metaal)) en Shinobi-Aruki (geluidloos stappen en springen).

Ten-Mon (meteorologie)

Een zeer nuttige kennis voor een ninja dat hem hielp de weersveranderingen te voorspellen, en deze in zijn voordeel te gebruiken.  Door het besef van de veranderingen in de natuur, gedrag van de dieren of atmosferische tekenen, kan men een regenachtige dag of een warme zonnige dag gebruiken als strategisch element om de tegenstander te verzwakken en te verslaan.

Chi-Mon (geografie)

Even belangrijk als het tijdstip en het weer, was de kennis van het terrein.  Weten waar de zon ondergaat, de wind bewegingen, de beste plaats voor een verassings aanval en gebruik van natuurlijke bronnen zoals planten, dieren versterkte de ninja krijger de juiste attributen om de vijand te verslaan en elk veldslag te winnen, maakt niet uit welk bodem type, omgeving of weersomstandigheden.